اپلیکیشن AC Browser: مرورگر کم حجم و سریع اندرویدی

مرورگرها درواقع دریچه‌ای از دیوایس شما به دنیای بزرگ اینترنت هستند که برای مرور هر سایتی به آن‌ها نیاز خواهید داشت. به همین دلیل نیز همیشه شاهد حضور مرورگرها در پر استفاده‌ترین اپلیکیشن‌های دنیای موبایل‌ها هستیم که به لطف نام‌های بزرگی همچون کروم یا فایرفاکس این نیاز به بهترین شکل ممکن برطرف شده است. اما نکته‌ای که وجود دارد این است که مرورگر‌های بزرگ و پرامکانات برای ارائه‌ی ویژگی‌های خود به سخت‌افزار مناسبی نیز نیاز دارند و از همین رو استفاده از آن‌ها در گوشی‌های قدیمی و نسبتا ضعیف بازار با لگ‌ها و کندی‌های مختلفی همراه خواهد بود. از همین جهت نیاز به نسخه‌های ساده‌تر اپلیکیشن‌ها از جمله مرورگرها یکی از واقعیت‌های دنیای برنامه نویسی است و توسعه‌دهندگان نیز با آگاهی از این موضوع، ده‌ها اپلیکیشن ساده و کم حجم برای مرور وب را منتشر کرده‌اند که پیش از این نیز در زومیت به معرفی چند مورد از آن‌ها پرداخته بودیم. در این پست به سراغ مرورگر AC Browser رفته‌ایم که شاید بهترین گزینه در بین همتایان خود نباشد اما با این حال یکی از برترین مرورگرهای کم حجم به حساب می‌آید.

 

AC Browser حجمی برابر با ۷۰۰ کیلوبایت دارد و به دلیل همین سادگی در طراحی، از محیط بسیار روانی نیز برخوردار است به طوری که حتی گوشی‌های قدیمی‌تر نیز قادر به اجرای آن با بالاترین سرعت خواهند بود. تمامی امکانات پایه و اصلی که برای مرور یک وب‌سایت نیاز دارید همگی در AC Browser وجود دارند اما واقعیت این است که این مرورگر تنها برای افرادی ساخته و منتشر شده است که قصد مرور ساده و روزانه‌ی وب‌سایت‌های مورد علاقه‌ی خود را دارند. اگر کاربر حرفه‌ای‌تری هستید و امکاناتی همچون پشتیبانی مرورگر از افزونه، امکان ذخیره آفلاین یا تبدیل به PDF هستید باید به سراغ گزینه‌های دیگری همچون Firefox بروید چرا که AC Browser تنها برای استفاده‌های ساده و روزمره طراحی شده است و حجم کم و سرعت بسیار بالا در اجرا را از فدا کردن امکانات جانبی که به آن‌ها اشاره شد به دست آورده است. با این حال این توضیحات هرگز به این معنا نیست که با مرورگر ناقصی مواجه هستید و برعکس همانطور که گفته شد AC Browser تمامی ویژگی‌هایی که یک مرورگر “باید” داشته باشد را دارد و حتی به ویژگی AdBlock نیز مجهز شده است تا بتوانید مروری خلوت‌تر و کم هزینه‌تر را در زمینه‌ی مصرف دیتا برای شما مهیا کند. برای دانلود این برنامه که برای اجرا به نسخه‌ی ۲.۳ یا بالاتر اندروید نیاز دارد می‌توانید از لینک زیر استفاده کنید.

نکات منفی

  • محیط نه چندان جذاب و به روز

ال جی وی 20 قبل از نکسوس ها معرفی اما بعد از آن ها عرضه می شود

احتمالا نکسوس‌های اچ‌تی‌سی روز ۴ اکتبر مصادف با ۱۳ مهر معرفی خواهند شد اما به نظر می‌رسد این گوشی‌ها قبل از وی ۲۰ ال‌جی که روز ۱۶ شهریور معرفی خواهد شد، وارد بازار می‌شوند.

سردبیر سایت Android Police با توجه به اطلاعاتی که به دست آورده مدعی این موضوع شده است. البته این موضوع نیز جالب بود که نسخه‌ی جدید اندروید به جای ابزارهای نکسوس با گوشی وی ۲۰ ال‌جی معرفی شود.

البته شایعات جدیدی نیز مبنی بر عرضه‌ی اندروید ۷.۱ به همراه ابزارهای نکسوس به گوشی می‌رسید. باید منتظر ماند و دید که گوگل چه نقشه‌ای در سر دارد.

گزارش اختصاصی کجارو از باغ وحش تورنتو

باغ وحش تورنتو به عنوان بزرگ‌ترین باغ وحش کانادا، میزبان بیش از ۴۵۰ گونه‌ی جانوری است که یکی از اصلی‌ترین جاذبه‌های گردشگری شهر تورنتو و البته کانادا به‌شمار می‌رود. با گزارش اختصاصی کجارو از این باغ وحش و تصاویری از حیوانات گوناگون آن همراه باشید.

تورنتو به عنوان پرطرفدارترین مقاصد گردشگری در کشور کانادا، سالانه پذیرای میلیون‌ها توریست است. در سال ۲۰۱۵، پرجمعیت‌ترین شهر کانادا میزبان بیش از ۴۰ میلیون توریست بود. در میان جاذبه‌های گردشگری متعدد تورنتو، باغ وحش آن یکی از جذاب‌ترین مکان‌ها برای توریست‌ها و البته خود ساکنین تورنتو است. این باغ وحش با مساحت ۲۸۷ هکتار، بزرگ‌ترین باغ وحش کانادا است و با داشتن بیش از ۵۰۰۰ جانور، یکی از متنوع‌ترین مجموعه‌ی جانوران دنیا را در خود جای داده است.

مجموعه‌ی حیوانات باغ وحش تورنتو به هفت بخش اصلی تقسیم می‌شود که از میان آن‌ها می‌توان به منطقه‌ی حیوانات آفریقا، آمریکا، اوراسیا و یک منطقه‌ی مخصوص حیوانات کانادا اشاره کرد. طراحی هر منطقه بر اساس محیط واقعی زندگی حیوانات انجام شده و به‌عنوان مثال در منطقه‌ی آفریقایی، پوشش گیاهی متناسب آب و هوای جنگل‌های آفریقایی را مشاهده‌ می‌کنیم. بخش کانادایی نیز که در شمال باغ وحش قرار گرفته شامل‌ حیوان‌های مخصوص این ناحیه مثل گوزن شمالی، گاومیش کوهان‌دار، عقاب گر و خرس گریزلی می‌شود. گوزن شمالی یا «موس» یکی از جانواران نمادین کانادا است که تصویر آن در تبلیغات مربوط به گردشگری این کشور بسیار استفاده می‌شود.

باغ وحش تورنتو چند ماهی می‌شود که خانه‌ی دو بچه‌ پاندای غول‌پیکر است. این دو پاندا کمتر از یک سال سن دارند و جزء گونه‌های در خطر انقراض هستند. به دلیل اهمیت آن‌ها و همچنین افزایش آگاهی بازدیدکنندگان از این گونه‌ی جانوری، باغ وحش تورنتو یک برنامه‌ی آموزشی اختصاصی تدارک دیده که نکاتی در مورد نحوه‌ی زندگی و رژیم غذایی آن‌ها را آموزش می‌دهد. بازدیدکنندگان قبل از ورود به محل نگهداری این دو پاندا، از یک مرکز آموزشی تعاملی عبور می‌کنند که اطلاعات بسیاری در مورد پانداها ارائه می‌کند.

در ادامه‌ی تصاویر، دیگر بخش‌های باغ وحش تورنتو و همچنین محیط بین محل نگهداری جانوران را مشاهده می‌کنید. به دلیل وسعت زیاد این باغ وحش، برای دیدن گونه‌های مخلتف باید مسافت نسبتاً زیادی را طی کنید و به همین دلیل فضای سبز بین مناطق طراحی بسیار زیبایی دارد تا حین دیدن حیوانات گوناگون از محیط باغ وحش نیز لذت ببرید. به علت گرمای هوا در ماه جولای (تیر/مرداد) برخی حیوانات در محیط‌های سربسته نگهداری می‌شدند و برخی دیگر در پناهگاه‌های خود دور از چشم بازدیدکنندگان استراحت می‌کردند.

گلکسی ایکس سامسونگ مجهز به صفحه نمایش انعطاف پذیر Bio Blue 4K خواهد شد

صفحات نمایش در سال‌های اخیر پیشرفت‌های زیادی داشته‌اند و بسیاری از گوشی‌های هوشمند دارای صفحات نمایش با رزولوشن QHD هستند. حتی با پیشرفت پنل‌های امولد استفاده از این پنل‌ها رواج بسیاری پیدا کرده است و حتی اپل نیز در آیفون سال 2017 از این پنل‌ها بهره‌ خواهد برد.

اما سامسونگ به عنوان یکی از پیشروان زمینه‌ی ساخت پنل‌های صفحات نمایش همواره در تلاش برای بهبود است. Galaxy X یکی از گوشی‌هایی است که انتظار آن را در سال ۲۰۱۷ خواهیم کشید. این گوشی براساس شایعات جدید مجهز به پنل خم شونده با رزولوشن عجیب 4K خواهد شد که آن را برای استفاده در زمینه‌ی واقعیت مجازی مناسب‌تر خواهد کرد. حتی شایعات خبر از استفاده‌ی سامسونگ ار پنل 4K در گلکسی اس 8 نیز می‌دهند.

پنل‌های انعطاف پذیر در سال ۲۰۱۳ توسط سامسونگ به نمایش گذاشته شدند و سپس صفحات نمایش با لبه‌های خمیده راه خود را به نسخه‌های اج گوشی‌های هوشمند این کمپانی باز کردند و حالا به نظر می‌رسد آینده‌ی این فناوری پنل‌های انعطاف‌پذیر است.

تصور گوشی با صفحه نمایش انعطاف پذیر بسیار جذاب است و آینده نیز برای این پنل‌ها بسیار روشن است و باعث می‌شود همگی انتظار سالی خوب را در ۲۰۱۷ داشته باشیم.

حافظه‌ های ذخیره سازی اطلاعات در گذشته به چه صورت بودند؟

در طول تاریخ رایانه، “فضای ذخیره‌سازی دایم” یکی از جنبه‌های دردسرآفرین بوده است و بیش از هر عامل دیگری برای کاربر، ایجاد محدودیت کرده است. از زمانی که رایانه‌ها از کارت‌های پانچ‌‌ و نوارهای مغناطیسی برای دریافت داده‌های ورودی و ذخیره‌سازی آن‌ها در هارد دیسکی به اندازه‌ی یخچال استفاده می‌کردند، تا دنیای دیجیتال امروز استفاده از حافظه‌های غیر فرار از موارد مورد اهمیت بوده است.

برای درک تفاوت میان سیستم ذخیره‌سازی رایانه و حافظه­‌ی رایانه (‌حافظه‌ی فرار: DRAM) باید به گذشته برگردیم. زمانی که IBM کارت پانچ‌های معروفش را به دنیا معرفی کرد‌.

کارت پانچ‌ و نوار

خیلی سال‌ها قبل‌تر از این که رایانه‌های دیجیتالی در سال ۱۹۴۰ پدیدار شوند، کارت‌های پانچ جهت ذخیره‌ی داده‌های ورودی به داخل سیستم‌های مکانیکی، از دستگاه‌های بافندگی و پیانو گرفته تا ماشین‌های جدول‌بندی داده، مورد استفاده قرار می‌گرفت و درست نقطه‌ی شروع ماجرا از همین‌جا آغاز شد.

چنانچه به سال‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ برگردیم شاهد این موضوع خواهیم بود که IBM شرکتی متخصص در عرصه‌ی ساخت کارت پانچ و ماشین‌های جدول‌بندی است. این ماشین‌ها و کارت‌ها به موسسات مجاز مانند دولت آمریکا اجازه می‌دادند که حجم زیادی از اطلاعات مانند اطلاعات مربوط به مشاغل، امنیت اجتماعی و نتایج حاصل از سرشماری‌ها را پردازش کنند. سال ۱۹۳۷ بود که IBM روزانه ۱۰ میلیون کارت پانچ تولید می‌کرد. البته با در نظر گرفتن این نکته که تولید آن‌ها تا سال ۱۹۵۰ بیشتر طول نکشید، این آمار تعجب‌آور نخواهد بود.

کارت پانچ با استاندارد ۸۰ ستون ( در تصویر بالا ) تنها قادر به ذخیره‌سازی ۷۰ بایت داده بود. از این رو کل آن ۱۰میلیون کارت پانچ، تنها قادر بود که ۶۷۹ مگابایت داده را ذخیره کند.

نوار مغناطیسی

سال ۱۹۵۱ نخستین رایانه‌ی تجاری با نام یونیواک UNIVAC عرضه شد که شامل بخشی به نام یونیورسو UNIVERSO بود. یونیورسو اطلاعات نوار مغناطیسی را بازخوانی می‌کرد. این نوار از یک رشته‌ی نازک مسی نیکل‌اندود ساخته شده بود. (به جای پلاستیکی فلزی بود) این نوار مغناطیسی در مقایسه با کارت‌های پانچ از توانایی بیشتری برای ذخیره‌ی داده برخوردار بود و می‌توانست ۷۲۰۰ کاراکتر در ثانیه را انتقال دهد.

در همان زمان بود که IBM در زمینه‌ی ذخیره‌سازی اطلاعات روی نوار پلاستیکی پوشیده شده از مواد فرومغناطیس مشغول به کار شد. این نوع نوار شباهت زیادی به نوار کاست‌های صوتی داشت. نوارهای جدید IBM در ۷۰۰ رایانه مورد استفاده قرار گرفت و در سال ۱۹۵۲ معرفی شد. موفقیت تجاری و سهولت تولید این نوارها باعث شد که به سرعت جایگزین کارت‌های پانچ شوند و برای ذخیره‌ی اطلاعات رایانه‌ها مورد استفاده قرار گیرند.

درام مغناطیسی

درام مغناطیسی تشکیل دهنده‌ی ‌هارد دیسک است که سیلندرهای فلزی آن از مواد ضبط کننده‌ی فرومغناطیس پوشیده شده و مشابه نوارهای مغناطیسی است. مانند یک هارد دیسک، درام‌های مغناطیسی هم دارای چند هد هستند. با این تفاوت که هدهای درام مغناطیسی به جای جستجوی اطلاعات در انتظار قرارگیری سکتور مغناطیسی در جهت درست هستند. اندازه و سرعت درام‌ها متفاوت است. یکی از موفق‌ترین مدل‌های این نوع درام‌ها، مدل کوچکی از IBM است که ۴ اینچ قطر و ۱۶ اینچ طول دارد. این درام‌ها با چرخش ۱۲۵۰۰ دور بر ثانیه اطلاعات را به شکل سریعی جستجو می‌کنند. درام‌های مغناطیسی به طور گسترده در ظرفیت‌های متنوع، موجود هستند اما در حالت کلی می‌توانند چند هزار بایت اطلاعات را ذخیره کنند.

درام‌های مغناطیسی، حافظه‌ی اصلی تمام رایانه‌های الکتریکی موجود تا پایان دهه‌ی ۱۹۵۰ بودند. زمانی که حافظه‌ی مغناطیسی هسته‌ای و دیسک‌های سخت پدید آمد.

حافظه مغناطیسی هسته‌ای

برای مدت زمان بسیار طولانی تا دهه‌ی ۱۹۸۰، تنها راه خواندن و نوشتن داده‌های غیر فرار استفاده از مغناطیس کنترلی بود. کارت‌های پانچ و نوار مغناطیسی مورد استفاده در آن‌ها برای داده‌های ورودی به کار گرفته می‌شد اما از سرعت بسیار کمی ‌برخوردار بودند. با ورود حافظه‌ی مغناطیسی هسته‌ای، اولین حافظه‌ی غیر فرار تصادفی (RAM) وارد عرصه شد.

حافظه‌ی مغناطیسی هسته‌ای با تنظیم خاصیت مغناطیسی بسیار کوچک حلقه‌های فریت (‌به ضخامت ۲mm) توانایی خواندن و نوشتن داده‌ها را دارد. با قرار دادن حافظه‌ی هسته‌ای زیر لنز میکروسکوپ می‌توان فهمید که این ساختار با دست هم قابل ساختن است. در ابتدا تولیدکنندگان پوشاک از حافظه‌ی هسته‌ای برای فرآیندهای تولید خود در ساخت محصولات کاملا یکسان استفاده می‌کردند. هر چند که حافظه‌ی اصلی اوایل دهه‌ی ۵۰ اختراع شد اما باز هم جایگزین درام‌های مغناطیسی نشد. با این وجود، در دهه‌ی ۶۰ بود که قیمت این نوع حافظه ارزان‌تر شد و توانست روی کار بیاید.

درایو هارد دیسک

در حالی که حافظه‌ی مغناطیسی هسته‌ای جایگزین درام مغناطیسی برای حافظه‌ی تصادفی رایانه (RAM) شد، نوار مغناطیسی هنوز هم تنها گزینه‌ی موجود برای ذخیره‌سازی طولانی مدت اطلاعات بود. از این رو بنا به نظر IBM به نوع جدیدی از حافظه نیاز بود که حد فاصل RAM و نوار مغناطیسی عمل کند. راه حل کار، ذخیره‌سازی با دسترسی تصادفی بود (آنچه که ما امروز آن را به عنوان ذخیره‌سازی ثانویه می‌شناسیم). بنابراین، در سال ۱۹۵۳ پس از گذر سال‌ها تجربه‌ی درام مغناطیسی و نوار، آی بی ام موفق به تولید درایو‌ هارد دیسک شد.

اولین درایو هارد دیسک در سال ۱۹۵۶ در محصول IBM 305 RAMAC به کار گرفته شد. ابعاد خود رایانه با اندازه‌های ۹.۵ متر در ۱۵ متر حجیم محسوب می‌شد و حجم درایو ذخیره‌سازی که اولین هارد دیسک تجاری بود به ۱.۵ مترمکعب می‌رسید. این درایو شامل ۵۰ پلاتر (دیسک گردان) به قطر ۲۴ اینچ (معادل ۶۱ سانتی‌متر) بود که ظرفیت کل آن به ۵ میلیون کاراکتر (۵ مگابایت) می‌رسید. این مقدار معادل استفاده از ۶۴۰۰۰ کارت پانچ بود. در این هارد دیسک فقط از دو هد برای خواندن و نوشتن آرایه‌های کل پلاتر استفاده می‌شد. پلاترها تنها ۱۲۰۰ دور بر دقیقه می‌چرخیدند که همین امر، متوسط زمان دسترسی به اطلاعات را خیلی کند می‌کرد.

سال ۱۹۶۱، IBM دیسک ذخیره‌سازی ۱۳۰۱ را عرضه کرد. این دیسک اولین درایوی بود که علاوه بر هد متحرک، از یک هد به ازای هر صفحه‌ی پلاتر استفاده می‌کرد. دیگر ویژگی‌های فیزیکی دیسک‌های سخت از آن زمان تا کنون ثابت باقی مانده است.

فلاپی دیسک

اواخر دهه‌ی ۶۰، زمانی که هنوز از کارت‌های پانچ و نوارهای مغناطیسی برای انتقال اطلاعات رایانه استفاده می‌شد، IBM دست به ارایه‌ی ابزاری قابل حمل، ارزان‌قیمت و قابل اعتماد به نام فلاپی دیسک زد. اولین فلاپی دیسک، که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد، دارای قطر ۸ اینچ بود و می‌توانست تنها ۸۰ کیلوبایت اطلاعات را فقط به صورت خواندنی ذخیره کند. (تصویر آن را در بالا مشاهده می‌کنید). پس از آن در سال ۱۹۷۲ شرکت ممورکس (Memorex) اولین فلاپی دیسک خواندنی/ نوشتنی را ابداع کرد و در سال ۱۹۷۳ شرکت IBM شروع به جایگزینی کارت پانچ خوان‌ها با درایوهای فلاپی کرد.

با گذر زمان، معلوم شد که دیسک‌های ۸ اینچی برای استفاده در ریزرایانه‌ها بسیار بزرگ هستند. از این رو در دهه‌ی ۷۰ بود که دیسک‌های ۱/۴ ۵ اینچی به عرصه‌ی ظهور رسیدند. هر چند که این درایوها قادر به ذخیره‌ی کمتری از داده‌ها بودند، اما تولید ارزان‌تری داشتند.

اوایل دهه‌ی ۸۰، درایوهای مقرون به صرفه و فلاپی‌ها نقش مهمی در روی کار آوردن رایانه‌های خانگی و اداری مانند IBM PC و Commodore 64 ایفا کردند. این گونه بود که درام‌های مغناطیسی و کارت‌های پانچ به تاریخ پیوستند و تا پایان قرن از فلاپی برای توزیع و ذخیره‌ی نرم‌افزارها استفاده می‌شد.

دیسک‌های نوری

باور کنید یا نه، دیسک‌های نوری قبل از سال ۱۹۵۸ اختراع شده بودند. سال ۱۹۷۲ بود که از اولین نمونه‌ی کاربردی این دیسک‌ها به شکل یک دیسک لیزری با عرض ۱۲ اینچ رونمایی شد! هر چند که تا قبل از سال ۱۹۷۸ این نوع دیسک نتوانست به بازار راه پیدا کند. البته آن زمان نوارهای ارزان قیمت VHS چندین سال بود که در بازار جولان می‌دادند و دیسک لیزری در این میان دست و پا گیر و گران‌قیمت محسوب می‌شد. از این رو هیچ گاه شانس این را پیدا نکرد که حضور فعالی در بازار از خود نشان دهد و به عنوان یک فضاحت تجاری بزرگ شناخته شد.

با این حال، زندگینامه‌ی خویشاوندان نسل بعد دیسک لیزری کمی پایان خوش‌تری داشت. اولین دیسک صوتی در سال ۱۹۸۲ خود را معرفی کرد و برنده‌ی رقابت با نوارهای مغناطیسی موجود در آن دوران شد. اوایل دهه‌ی ۸۰ بود که دیسک‌های خواندنی CD-ROM وارد بازار شدند و در سال ۱۹۹۰ سونی و فیلیپس اولین محصول CD-R را ارایه دادند. اواسط دهه‌ی ۹۰ زمزمه‌هایی مبنی بر کافی بودن درایوهای CD-ROM برای توزیع سیستم عامل‌هایی مانند ویندوز ۹۵ پیچید و اینچنین شد که تا پایان دهه‌ی ۱۹۹۰‌، دیسک‌های نوری جایگزین برادران خود یعنی فلاپی‌ها شدند.

فلش مموری

شروع این سفر از ابزارهای ذخیره‌سازی مغناطیسی شروع شد و به پیوند مبارک تکنولوژی ترانزیستورهای سیلیکونی و حافظه‌ی غیرفرار ختم شد. اولین ترانزیستور سیلیکونی در سال ۱۹۵۴ توسط کمپانی “تگزاس اینسترومنتس” (Texas Instrument) ساخته شد و چند سال بعد در سال ۱۹۵۸، نخستین مدار یکپارچه به وسیله‌ی همین شرکت تولید شد. در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی هزاران ترانزیستور به شکل تراشه‌های سیلیکونی فشرده شدند و انقلابی عظیم در قیمت رایانه به راه انداختند. به طوری که هزینه را از میلیون‌ها دلار به هزاران دلار کاهش دادند!

سپس در سال ۱۹۸۰ شرکت توشیبا اولین تراشه‌ی فلش مموری را تولید کرد. نام “فلش” از این واقعیت اقتباس شد که اطلاعات ذخیره شده تنها به وسیله اشعه‌ی ماورای بنفش قابل پاک شدن است. پس از سال‌ها انتظار در سال ۱۹۹۴ اولین کارت حافظه‌های CompactFlash از نوع NOR و در سال ۱۹۹۵ کارت حافظه‌های SmartMedia از نوع NAND وارد بازار شدند. در تراشه‌های مدرن فلش مموری از یک ترانزیستور عایق با گیت شناور استفاده شده است که با به دام انداختن موثر الکترون‌ها، میزان ارزش باینری آن‌ها را حفظ می‌کند. ظرفیت حافظه‌ی این فلش‌ها از ۲ مگابایت شروع شد و به سرعت با بهبود فرآیندهای ساخت و تولید و کاهش سایز ترانزیستورها افزایش پیدا کرد.

کارت‌های مالتی مدیا (MultiMediaCard)، سکیور دیجیتال (Secure Digital cards)، مموری استیک (Memory Stick)، مینی اس‌دی (miniSD)، میکرو اس‌دی (microSD)، درایوهای USB thumb/pen و درایو حالت جامد (SSD) نیز در مسیری رو به آینده حرکت می‌کنند. پس باید منتظر آن زمان باقی ماند تا روند این پیشرفت و توسعه را از زبان آن‌ها شنید.

آیفون ها بیشتر از گوشی های اندرویدی با مشکل روبرو می‌شوند

مشتریان اپل عموما با افتخار به این برند وفادار هستند. نرخ بالای مشتریانی که مرتبا از کالاهای این برند خریداری می‌کنند به دلیل فاکتورهای خاص گوشی‌های آیفون و همچنین خدمات پس از فروشِ عالی این شرکت است. خدماتی که اپل به مشتریان خود ارائه می‌کند همواره بهتر از خدماتی است که دیگر شرکت‌ها در اختیار مشتریان خود قرار می‌دهند. البته مشخصا اپل به دلیل حضور نداشت در بازار کشور ما، خدمات پس از فروش نیز ندارد. از طرفی در طول تاریخ، سیستم‌عامل iOS از آنجایی که برای تعداد مشخصی از ابزارهای ساخت خود اپل بهینه شده است عموما پایداری بالاتری نسبت به گوشی‌های اندرویدی دارد.

اما حالا نتیجه‌ی تحقیقاتی که توسط گروه فناوریِ بِلاکو انجام شده، نشان می‌دهد که گوشی‌های آیفون در فصل دوم سال ۲۰۱۶ بیشتر از گوشی‌های اندرویدی دچار مشکل شده‌اند و در اجرای اپلیکیشن‌ها بیشتر کِرَش کرده‌اند.

براساس این گزارش، در سه‌ماهه‌ی دوم ۲۰۱۶ نرخ مشکلاتی که کاربران در آیفون با آن‌ها روبرو شده‌اند، ۵۸ درصد از کل مشکلات ثبت شده است. نکته‌ی جالب توجه در این گزارش آن است که نرخ مشکلاتی که کاربران اندرویدی با آن‌ها دست و پنجه نرم می‌کنند از ۴۴ درصد در سه ماهه‌ی اول سال ۲۰۱۶ به ۳۵ درصد کاهش یافته است.

گروه فناوری بِلاکو، ابزاری برای ایرادیابی پلتفرم‌های موبایل دارد که توسط آن اطلاعات مربوط به میلیون‌ها کاربر موبایل را جمع‌آوری می‌کند. منظور از مشکلات در این گزارش، کِرش‌های مختلف در اجرای اپلیکیشن‌های پیش‌فرض سیستم تا اپلیکیشن‌های ساخت دیگر توسعه‌دهندگان، مشکلات اتصال به شبکه‌های مخابراتی یا شبکه‌ی وای-فای، ریست شدن سیستم و مشکلاتی از این دست است.

در iOS بیشترین مشکلات ثبت شده مربوط به اسنپ‌چت (۱۷ درصد)، اینستاگرام (۱۴ درصد)، فیس‌بوک (۹٪)، مسنجر فیس‌بوک (۵ درصد) و گوگل (۳ درصد) است. در اندروید نیز بیشترین مشکلات مربوط به سرویس گوگل پلی (۱۲ درصد)، گوگل کانتک سینک (۵ درصد)، آدرس بوک (۵ درصد)، فوتوز (۵ درصد) و تاچ‌ویز لانچر (۵ درصد) است.

اپلیکیشن WPS Mail: یک اپلیکیشن برای تمام ایمیل ها

مایکروسافت و گوگل و یاهو سه غول دنیای ایمیل‌ها هستند که احتمالا کاربری وجود ندارد که در حال خواندن این مطلب باشد و حداقل در یکی از این سه سرویس، ایمیلی نداشته باشد. اما همان‌طور که بسیاری از ما تمایل داریم تا خط تلفن شخصی و کاری‌مان جدا باشد، کاربرانی هستند که چندین ایمیل مختلف دارند، برای مثال یک ایمیل در گوگل برای دسترسی به گوگل‌درایو، یک ایمیل در مایکروسافت برای دسترسی به اسکایپ. مسلما برای این افراد مدیریت این ایمیل‌ها در روز امری بسیار وقت‌گیر بوده که نیازمند مراجعه‌ی جداگانه به سایت هرکدام از این ایمیل‌ها است. به همین منظور اپلیکیشن‌های مختلفی برای مدیریت چندین اکانت ایمیل به صورت یکجا برای کامپیوتر و موبایل ساخته و منتشر شده که  WPS Mail یکی از بهترین گزینه‌های موجود در این زمینه است. نکته‌ی جالبی که در این اپلیکیشن وجود دارد پشتیبانی از تمام سایت‌های ایمیلی است که از IMAP پشتیبانی می‌کنند که به لطف آن می‌توانید حتی ایمیل‌های نه چندان شناخته شده را (مانند سرویس ایمیل‌های ایرانی) به آن معرفی کنید تا مانند یک دستیار هوشمند، تمامی ایمیل‌های دریافتی را به صورت آنی به شما گزارش دهد. البته برای این امر سرویس ایمیل مربوطه نیز باید از قابلیت IMAP پشتیبانی کند. 

در اولین اجرای  WPS Mail تمامی سرویس‌های ایمیل شناخته شده را مشاهده خواهید کرد که از میان آن‌ها می‌توان به Gmail, Yahoo, Outlook/Hotmail, AOL, iCloud اشاره کرد که می‌توان آن را مجموعه‌ای کامل از ایمیل‌ها دانست به طوری که بسیار بعید است ایمیل شما بخشی از گزینه‌های موجود در این صفحه نباشد. اما با این حال  WPS Mail پا را فراتر گذاشته و حتی در این صفحه نیز گزینه‌ای با عنوان Other Email در نظر گرفته است تا حتی اگر ایمیل شما از سرویس‌های ناشناس مانند ایمیل‌های ایرانی، یا حتی سرور شخصی خودتان است قادر به ثبت ایمیل خود در این اپلیکیشن باشید. با انتخاب این گزینه به صفحه‌ای منتقل خواهید شد که باید ایمیل و پسورد مورد نظرتان را در آن وارد کنید. به محض انجام این کار، اپلیکیشن سرور ایمیل شما را بررسی می‌کند و در صورتی که سرویس‌دهنده‌ی شما از پروتکل IMAP پشتیبانی کند، اطلاعات مربوط به POP3 و SMTP از شما درخواست خواهد شد که می‌توانید با مراجعه به سایت سرویس‌دهنده‌ی ایمیل خود، این اطلاعات را دریافت و در برنامه وارد کنید تا قادر به مدیریت هر سرویس دهنده ایمیلی توسط  WPS Mail باشید. از این پس کافی است تا ارتباط اینترنتی گوشی خود را فعال نگه دارید تا این اپلیکیشن به محض دریافت ایمیل‌های جدید، آن را به صورت Push Notification به اطلاع شما برساند. این اپلیکیشن مانند دیگر همتایان خود امکانات جانبی فراوانی نیز در اختیار شما قرار خواهد داد و می‌توانید تمامی امکاناتی که در وب‌سایت‌های سرویس‌دهنده‌ی ایمیل موجود هستند را در این برنامه نیز در اختیار داشته باشید. امکان Replay یا Forward کردن ایمیل‌ها، علامت گذاری ایمیل‌های جدید به عنوان خوانده شده و امکان مدیریت سریع ایمیل‌ها با Swap کردن آن‌ها به طرفین از دیگر ویژگی‌های این برنامه به حساب می‌آیند. برای دانلود این اپلیکیشن می‌توانید از لینک‌ زیر استفاده کنید.

نکات منفی

  • نکته منفی خاصی ندارد

لامبورگینی قصد شرکت در رقابت های فرمول یک را ندارد

استفان دومنیکالی مدیر عامل آئودی (مالکیت لامبورگینی به آئودی تعلق دارد) اعلام کرد که شرکت در مسابقات فرمول یک در برنامه‌‌های لامبورگینی حضور دارد.

وی پس از از دست دادن سمت خود در تیم فرمول یک فراری و کار در آئودی به عنوان مدیر عامل لامبورگینی به این نکته اشاره کرد این خودروساز ایتالیایی اولویت‌های مهم‌تری نسبت به شرکت در رقابت‌های فرمول یک دارد. دومنیکالی در ادامه افزود که لامبورگینی حضور موفقی در رقابت‌های موتوراسپرت دارد و اساسا این برند نمی‌تواند در این رشته ورزشی شرکت نداشته باشد. با این حال شرکت در مسابقات فرمول یک در حال حاضر در برنامه‌های این شرکت حضور ندارد.

دومنیکالی ۵۱ ساله در ادامه‌ی گفته‌های خود یه این موضوع اشاره کرد که از ارتقای شغلی خود و انتقال از فراری به آئودی پشیمان نیست. وی به مدت ۲۰ سال برای تیم فراری مشغول به کار بوده است. 

استفان در مصاحبه با مجله‌ی ایتالیایی گفت: «من دوران درخشانی را در تیم فراری گذراندم و از تمام کسانی که در آن تیم به من اعتماد کردند و با من همراه شدند تشکر می‌کنم. و در حال حاضر در دوره‌ی جدیدی از زندگی کاری خود هستم و باید بگویم که تمرکز ما بر روی چالشی جدید و متفاوت است.»

محققان باتری لیتیوم جامدی ساختند که توانایی مقابله با دماهای بسیار زیاد را دارد

یکی از اهداف پیش روی محققان در فناوری باتری‌ها، کم‌خطرتر کردن باتری‌های لیتیوم یونی کنونی است که به وفور در همه‌جا یافت می‌شوند. این باتری‌های را می‌توان در خودروهای برقی و گوشی‌های هوشمند یا رایانه‌های همراهی که هم‌اکنون مشغول مطالعه‌ی این مطلب در آن‌ها هستید یافت. این منابع کوچک انرژی، از نظر ذخیره کردن مقدار زیادی انرژی در فضایی کوچک بسیار قابل ستایش هستند، اما در دماهای بالا با مشکلاتی مواجه می‌شوند.

نسخه‌هایی از این باتری‌ها که در آن‌ها الکترولیت‌های مایع درون باتری با نمونه‌هایی جامد جایگزین شده است به عنوان راهی برای برطرف کردن این مشکل مورد توجه قرار گرفته‌اند و محققان نیز به تازگی به پاسخ محتملی رسیده‌اند. ساخت باتری لیتیوم یونی جامدی که می‌تواند بدون آن که آتش بگیرد تا ۱۰۰ درجه‌ی سلسیوس گرم شود. اگر تاکنون در فصل تابستان گوشی هوشمند خود را در زیر نور مستقیم خورشید رها کرده باشید، احتمالا پس از برداشتن آن پیغامی مبنی بر افزایش دمای دستگاه مشاهده کرده‌اید که به شما توصیه می‌کند پیش از استفاده از گوشی، اجازه دهید خنک شود. این بدان دلیل است که الکترولیت مایع موجود در داخل باتری، تحت دمای بالا می‌تواند متورم شده یا حتی آتش بگیرد. نحوه‌ی شارژ نامناسب یا ماندن طولانی مدت دستگاه در شارژ نیز می‌تواند عامل دیگری برای این حادثه باشد.

چنین مواردی در باتری‌های لیتیوم یونی بسیار اندک و انگشت‌شمار هستند، اما سوختن یک آیفون قضیه‌ای با آتش گرفتن یک وسیله‌ی نقلیه کاملا متفاوت است. استفاده از میزان بسیار زیادی باتری‌های لیتیوم یونی در طول روز در سراسر جهان، نشان‌دهنده‌ی این است که به میزان کافی فرصت برای رخ دادن خطا در این باتری‌ها وجود دارد. همین موجب شد که محققان به این فکر بیفتند که چگونه می‌توان امنیت این باتری‌ها را افزایش داد. تراشه‌های هوشمندی که در درون باتری‌ها جاسازی می‌شوند تا بر سلامت آن‌ها نظارت کنند یک گزینه است و جایگزینی الکترولیت‌های مایع با نمونه‌هایی جامد گزینه‌ای دیگر است که مورد دوم توجهات بسیاری را در آزمایشگاه‌های سراسر جهان به خود جلب کرده است.

الکترولیت محلولی است که وظیفه‌ی جابجا کردن بارهای الکتریکی بین الکترودهای مثبت و منفی را دارد. ایده‌ی پشت باتری‌های لیتیومی حالت جامد، جایگزینی محلول مورد نظر با ماده‌ای جامد است که بتواند دماهای بالا را تحمل کند. اما این مفهوم مشکلات جدیدی به وجود می‌آورد. از جمله این مشکلات می‌توان به چگونگی اتصال الکترولیت جامد به الکترودهای جامد اشاره کرد، به گونه‌ای که بار الکتریکی بتواند با کمترین مقاومت الکتریکی ممکن جریان یابد و زمان اجرای آن در یک شارژ کامل به بیشترین حد ممکن برسد.

محققان در انستیتوی تکنولوژی فدرال زوریخ، به طراحی جدیدی برای باتری‌ها رسیده‌اند که معتقدند می‌تواند این مشکل را حل کند. آن‌ها باتری را به ساندویچی تشبیه می‌کنند که نان آن الکترودها و گوشیت آن لایه‌ای از الکترولیت گارنت لیتیوم جامد است. گارنت نوعی ماده‌ی معدنی است که سنگ‌های قیمتی زیادی از آن ساخته می‌شود و به عنوان ماده‌ی ساینده در برش جت‌آبی نیز استفاده می‌شود. این ماده یکی از بالاترین رسانایی‌های شناخته شده را برای یون‌های لیتیوم دارد.

این تیم، الکترولیت جامد گارنت را به گونه‌ای طراحی کردند که دارای سطحی متخلخل باشد. سپس الکترود منفی را به صورتی چسبناک طراحی کردند که بدان اجازه می‌داد به این منافذ نفوذ کند. این امر موجب ایجاد ناحیه‌ی تماس بزرگتری بین الکترود و الکترولیت شده و بدین ترتیب باتری سریع‌تر شارژ می‌شود. زمانی که محققان این نمونه‌ها را آزمایش کردند، طراحی مورد نظر نشان داد که می‌تواند دماهایی تا حدود ۱۰۰ درجه‌ی سانتیگراد را به خوبی تحمل کند.

جان وندن بروک، یکی از نویسندگان این تحقیق در این مورد می‌گوید:

اگر از الکترولیت‌های مایع یا ژل‌مانند استفاده کنیم، هرگز به چنین دماهایی بالایی نخواهیم رسید.

باتری در فرم کنونی خود، در دمای ۹۵ درجه‌ی سلسیوس و بالاتر به بهترین نحو ممکن کار می‌کند، چرا که دماهای بالا موجب تسهیل حرکت یون‌های لیتیوم می‌شوند. این می‌تواند موجب استفاده از آن در نیروگاه‌های ذخیره‌ی باتری شود که انرژی الکتریکی را برای مواقع لزوم ذخیره می‌کنند.

سمیح افیون، یکی از محققان پیشین در انستیتوی تکنولوژی فدرال زوریخ که در حال حاضر در انستیتوی تکنولوژی ازمیر ترکیه مشغول به فعالیت است می‌گوید:

امروزه گرمای تلف شده‌ی ناشی از بسیاری از فعالیت‌های صنعتی، بدون استفاده ناپدید می‌شود. با جفت کردن نیروگاه‌های باتری با امکانات صنعتی، می‌توان از گرمای تلف شده، برای اداره‌ی نیروگاه ذخیره‌ای در دماهای مطلوب استفاده کرد.

اما این تیم می‌گویند با توسعه‌هایی که در آینده صورت می‌پذیرد، حالت جامد ساندویچ‌مانند را می‌توان به باتری‌های لایه نازک نیز تعمیم داد. این امر می‌تواند شیوه‌ی تغذیه‌ی باتری لپتاپ‌ها و گوشی‌های هوشمند را به کلی تغییر داده و حتی منجر به قرار گرفتن مستقیم باتری‌ها در تراشه‌‌های سیلیکونی شود.

این مقاله در مجله‌ی مواد انرژی پیشرفته (Advanced Energy Materials) منتشر شده است.

پوکمون گو تا امروز 15 میلیون کاربر فعال روزانه خود را از دست داده است

پس از استقبال بالایی که بازی پوکمون گو شاهد بود، حال این بازی واقعیت مجازی شاهد کاهش تب اولیه ایجاد شده حول این بازی است. دانلود این بازی بین هفته‌ی دوم تا سوم انتشار این بازی به بالاترین حد خود رسید، اما هم اکنون این بازی در حال از دست دادن تعداد کاربران روزانه‌ی فعال خود است، بطوریکه آخرین آمار ارائه شده نشان از این دارد که بازی مورد نظر تا کنون ۱۵ میلیون نفر از کاربران فعال روزانه‌ی خود را از دست داده است.

براساس آمار ارائه شده تا پایان ماه جولای، این بازی بیش از ۴۵ میلیون کاربر فعال ماهیانه داشت، حال آنکه این تعداد با آغاز ماه آگوست شاهد کاهشی ۱۲ میلیونی بوده و نهایتا تا امروز ۱۵ میلیون نفر از کاربران فعال پوکمون گو ریزش داشته‌اند.

روتیرز در روزهای اخیر با اعلام کاهش تب بازی پوکمون گو، به این موضوع اشاره کرد که سایر سرویس‌ها و اپلیکیشن‌ها نظیر فیسبوک، توییتر و سایر شبکه‌های اجتماعی می‌توانند نفس راحتی بکشند. به گزارش رویترز، بسیاری از سرمایه‌گذاران سایر سرویس‌های اینترنتی از افزایش تعداد کاربران و زمان سپری شده برای این بازی ابراز نگاری کرده بودند.

کاهش کاربران فعال موضوعی طبیعی است، چراکه پس از ایجاد شوک اولیه‌ی عرضه‌ی یک ایده‌ی جدید، تعداد کاربرانی که همچنان به انجام بازی ادامه می‌دهند در قیاس با افرادی که این حوزه را ترک می‌کنند، کمتر است، چراکه گیمرهای اصلی و حرفه‌ای همچنان در انتظار یک تجربه‌ی بسیار لذت بخش از این بازی هستند و به استفاده از آن ادامه خواهند داد.

افت تعداد کاربران فعال روزانه‌ی پوکمون گو را باید مهاجرت کاربران عادی خواند که لذت خود را برده و تقریبا از انجام این بازی سیراب شده‌اند. شاید این کاربران پس از اضافه شدن قابلیت‌ها و امکانات جدید جذاب به بازی، دوباره سراغ پوکمون گو آمده و از آن استفاده کنند.

نظر شما در این خصوص چیست؟